Palmyra, Syrië

Archief Reageer

palmyraMidden in de Syrische woestijn ligt de mooiste en meest indrukwekkende historische stad van Syrië; Palmyra. De inmiddels verweerde Arabische metropool ligt aan de voormalige zijderoute. Dankzij deze ligging heeft de stad een rijke geschiedenis, waarvan de sporen nog duidelijk zichtbaar zijn. Bij een reis naar Syrië mag een bezoek aan deze stad niet missen.

Geschiedenis

Palmyra, door de Arabieren Tadmor genoemd, zien we voor het eerst in het tweede millennium v.Chr. De stad wordt genoemd in de archieven van Mari, Assyrische teksten en in de Bijbel, als onderdeel van Solomons machtsgebied.

De Grieken negeerde Tadmor, waardoor het onafhankelijk werd. Dankzij de handel met Perzië, het Indiase subcontinent en de Arabische vlakten werd het een welvarende stad. In 41 v.Chr. was de stad zo rijk dat keizer Anthony van het Romeinse rijk probeerde Tadmor in te nemen. Dit mislukte omdat de Palmyranen naar de andere kant van de rivier Eufraat vluchtten.

Onder de Romeinse keizer Tiberius, de opvolger van Augustus, werd de stad volledig bezet en geïntegreerd met de provincie Syrië tussen 14 en 37 n. Chr. De 100 jaar daarna groeide de stad onder het Romeinse rijk als handelsroute tussen de Persische rijken, India, China en de Parthen, die lange tijd vijanden van het Rmeinse rijk waren. De Palmyranen onderhielden goede banden met beide zijden. In 129 n.Chr. bezocht Hadrian de Palmyra. Hij was zo onder de indruk van de stad dat hij het hernoemde tot Palmyra Hadriana en het vrij verklaarde. In 212 n. Chr. werdPalmyra beschouwd als kolonie van het Romeinde Rijk en maakte de ruilhandel plaats voor een grotere militaire rol. De ruilhandel zakte nog meer in nadat de Sassanians de toegang tot de rivieren Tigris en Eufraat innamen.

De leider Septimus Odeinat was een begunstigde van Rome en wer in 256 n. Chr. benoemd tot consul en gouverneur van de provincie Syrië Phoenice door Keizer Valerian. Een paar jaar later werd Valerian gevangen genomen en vermoord daar de Sasanian Perzen. Ter vergelding drong Odeinat met zijn leger helemaal door tot de Sasanische hoofdstad Ctesiphon.

Palmyra beleefde haar beste dagen na de moord op Odeinat, toen zijn vrouw Zenobia in naam van hun zoon Vaballath regeerde. Met de hulp van eerste minister Longinus breidde zij de macht van palmyra uit naar het westen, tot aan Bosra en Egypte (269-270). In het Noorden probeerde ze Antioch over te nemen, wat een bedreiging betekende voor de Romeinen. Twee jaar later nam Keizer Aurelian de stad en vervolgens Emesa en Palmyra zelf terug. Zenobia werd gevangen genomen.

Na deze gebeurtenissen hield Rome Palmyra scherp in de gaten. De stad werd gedwongen een militair gebied en verloor zijn status als handelspost. Onder keizer Diocletian werd de stad gebruikt om de Romeinse troepen te legeren en werd er een muur om de stad gebouwd tegen de dreiging van de Sasannians.

Later, in de Byzantijnse perode, werden een aantal kerken gebouwd in de verder vernietigde stad. Het werd ingenomen door de Arabieren onder Khalid Ibn Al Walid, de leider van de Arabische legers onder kalief Abu Bakr. De stad speelde een kleine, defensieve rol tijdens zijn Islamitische periode. De Umayyads bouwden de twee Qasr Al Heirs. Later werd de Tempel van Bel versterkt en werd het Arabische kasteel Fakhredin Al Maany gebouwd. Sisndien heeft de stad geen grote rol meer inde geschiednis gehad en zijn de ruïnes slachtoffer geworden van natuurlijke verwering.

Bron: http://www.syriagate.com/Syria/about/cities/Homs/palmyra.htm
Foto: www.reuter.net/syria_private_tours/palmyra.htm

1 Reactie op “Palmyra, Syrië”

  1. Chelsea Says:

    Right away I am going away to do my breakfast, whe having myy breakfast coming
    over again to read additional news.

Laat een reactie achter!

WP Theme & Icons by N.Design Studio | Restyle by Koning Aap, verre reizen voor levensgenieters
Nieuwe berichten RSS Reacties RSS Inloggen